ฮารุโกะ อาซุมิ เป็นพนักงานออฟฟิศสาวโสดวัย 27 ปี วันหนึ่งเธอหายตัวไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ การหายไปของคนธรรมดาหนึ่งกลับกลายเป็นข่าวใหญ่ขึ้นมา เมื่อมีวัยรุ่นคึกคะนองกลุ่มหนึ่ง พ่นสีใบประกาศคนหายของ ฮารูโกะ ไปทั่วเมือง ก่อให้เกิดเรื่องราววุ่นๆ ตามมาอีกมากมาย ว่าแต่สุดท้ายแล้ว ฮารูโกะ อาซูมิ หายไปไหน และทำไมเธอจึงหายไป นี่เป็นคำถามที่ต้องไปหาคำตอบเอาเองใน Japanese Girls Never Die
ระดมพลทีมงานหญิงๆ ในหนังเพื่อผู้หญิงสุดแซ่บ
Japanese Girls Never Die สร้างจากนิยายขายดีของนักเขียน มาริโกะ ยามาอูจิ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2013 หากสังเกตดีๆ จะพบว่าทีมงานตัวหลักในหนังเรื่องนี้ต่างก็เป็นผู้หญิงแทบทั้งนั้น ไม่ว่าจะ ยามาอูจิ เอง, คนเขียนบท มิซากิ เซโตยาม่า รวมไปถึงโปรดิวเซอร์ โยโกะ เอดามิ ผู้อยู่เบื้องหลังหนังวัยรุ่นเรื่องเยี่ยม The Kirishima Thing และที่ขาดไม่ได้นั่นคือ 2 นำแสดงนำประจำเรื่อง ยู อาโออิ และ มิทซูกิ ทาคาฮาตะ
กำกับโดยดาวรุ่งฝีมือจัดจ้าน
แม้ Japanese Girls Never Die จะรายล้อมไปด้วยทีมงานผู้หญิงคุณภาพ แต่เจ้าของตำแหน่งผู้กำกับนั้นคือชายหนุ่มวัย 31 หมาดๆ นามว่า ไดโกะ มัทสึอิ ผู้กำกับ มือเขียนบท และนักแสดงดาวรุ่งไฟแรงของญี่ปุ่น โดยแนวหนังที่เขาช่ำชองมากๆ คือแนวเยาวชน หรือ Young Adult หนังสีสันหวานแหวว ผลงานเรื่องเด่นของเขาอย่าง Wonderful World End นำแสดงโดย ไอ ฮาชิโมโต้ ได้รับเลือกให้ไปฉายที่เทศกาลหนังชื่อดังทั่วโลก อาทิ Berlin International Film Festival ครั้งที่ 65 และ San Francisco International Film Festival ครั้งที่ 58 เป็นต้น
3 ช่วงวัยที่กระทบต่อกัน
สำหรับใน Japanese Girls Never Die ไดโกะ มัทสึอิ ยังไม่ทิ้งลาย ยังเล่าเรื่องของวัยรุ่นแซ่บๆ ตามแบบที่เขาถนัดเช่นเคย แต่สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาคือ เขาจะเล่าเรื่องราวของคนในช่วงวัย 20 ปีและ 40 กว่าๆ ไปพร้อมๆ กันด้วย โดยทุกชีวิต ทุกช่วงวัยในหนังต่างมีได้รับผลกระทบจากการกระทำอันบ้าบิ่นของแต่ละคนอย่างไม่รู้ตัว
Timeline อันน่าฉงนของเรื่องราวสุดชุลมุน
ด้วยความที่ Japanese Girls Never Die เล่าเรื่องของตัวละครหลายช่วงอายุวัย และหลายช่วงเวลา ผู้กำกับ ไดโกะ มัทสึอิ จึงตัดสินใจว่าจะเล่าหนังเรื่องนี้โดยตัดสลับเส้นเรื่องของตัวละครแต่ละตัว เหตุผลหลักที่ผู้กำกับไดโกเลือกแบบนี้เพราะเขาอยากสร้างความฉงนงุนงงให้กับตัวหนัง แตกต่างจากในนิยายต้นฉบับของ มาริโกะ ยามาอูจิ ที่ดำเนินเรื่องเป็นเส้นตรง “ผมอยากสร้างหนังที่ไม่เคยมีใครสร้างมาก่อน ผมอยากวาดภาพของญี่ปุ่นในยุคปัจจุบันให้คนดูได้เห็น และผมก็หวังว่าผมจะทำออกมาได้สำเร็จตามที่ตั้งเป้าไว้ครับ”
หากใครเป็นแฟนหนัง/ซีรี่ส์ญี่ปุ่นตัวยง น่าจะจำชื่อและหน้าของนักแสดงสาวหน้าหวานและมากความสามารถอย่าง ยู อาโออิ ได้ดีจากหนังเรื่องเยี่ยมไม่ว่าจะเป็น Hula Girls, One Million Yen and the Nigamushi Woman และ Hana and Alice (ทั้งเวอร์ชั่นคนแสดงและแอนิเมชั่น) รวมไปถึงซีรี่ส์น้ำดีอย่าง Osen และ Dr.Rintaro Japanese Girls Never Die ยังเป็นหนังเรื่องแรกในรอบหลายปีที่ อาโออิ รับบทนำอย่างเต็มตัว หลังจากแอบไปแสดงบทสมทบจอมขโมยซีนมาหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น Rurouni Kenshin, What A Wonderful Family! และ Patisserie Coin de rue เป็นต้น
เพราะเธอคือยอดฝีมือหน้าสวย
สาเหตุที่ ไดโกะ มัทสึอิ เลือก ยู อาโออิ ซึ่งมีอายุเท่ากันกับเขามารับบทนำใน Japanese Girls Never Die เป็นเพราะว่าหลังจากเคยเจอเธอมาหลายครั้ง เขาหลงเสน่ห์ชอบใบหน้าของเธออย่างมาก เขาคิดว่ามันคงจะดูดีไม่น้อยเวลาได้เห็นหน้าของเธออยู่บนประกาศคนหาย ไม่เพียงแค่ชื่นชมใบหน้าของเธอ มัทสึอิ ยังกล่าวเพิ่มเติมอีกว่า ยู อาโออิ เป็นนักแสดงที่มีความสามารถในตัวสูง การได้ร่วมงานกับนักแสดงระดับเธอย่อมเป็นสิ่งที่นักทำหนังทุกคนต้องการ
โชโนะ ฮายามะ หนุ่มน้อยหัวใจยับ จาก The World of Kanako
โชโนะ ฮายามะ รับบทหนุ่มนักเท กลุ่มกราฟฟิตี้ เป็นหนุ่มน้อยที่มักเห็นหัวใจสาว ๆ เป็นของเล่น บท ใน JAPANESE GIRLS NEVER DIE ถือเป็นก้าวสำคัญด้านการแสดงของ โชโนะ ต่อจาก The World of Kanako
หนังที่นักวิจารณ์ชื่นชม
Japanese Girls Never Die เปิดตัวฉายที่ประเทศญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการไปแล้วเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2016 ที่ผ่านมา หลังไปตะลุยฉายในเทศกาลต่างๆ มาก่อนแล้ว อาทิ Tokyo international Film Festival ครั้งที่ 29 โดยนักวิจารณ์หลายสำนักต่างชื่นชมความคิดสร้างสรรค์ของ ไดโกะ มัทสึอิ ที่ทำให้หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยพลังและความบ้าคลั่ง ในขณะเดียวกันหนังยังตั้งคำถามถึงเรื่องความเท่าเทียมที่ผู้หญิงควรได้รับ ทั้งในเรื่องงานและเรื่องเงิน รวมถึงปัญหาครอบครัวอีกด้วย
ตัวอย่างภาพยนตร์เรื่อง JAPANESE GIRLS NEVER DIE
เกร็ดเพิ่มเติม
1. เพลงประกอบสุด "เท่" "The Lost Star" จากวงอินดี้ร็อคหญิงล้วนมาแรงของญี่ปุ่น Chatmonchy
2. ได้รับเลือกให้ฉายในงาน Tokyo International Film #29 และ 2016 Toronto International
